Reuzenbalsemien

Als overheden (Limburg en Flevoland) hun onderdanen al mobiliseren om een invasieve plant uit het landschap te verwijderen, dan weet je dat het alweer te laat is. Dat is precies wat er met de reuzenbalsemien (Impatiens glandulifera) aan de hand is. De reuzenbalsemien, ik geef het grif toe, is een aantrekkelijke plant. Onder normale omstandigheden zal deze plant een meter of twee hoog kunnen worden. De reuzenbalsemien is in het bezit van een zachtgroene of ietwat naar groenrood neigende steel. De plant verspreid een zoete geur. De kleur van de bloemen varieert soms al per groeiplaats van rozewit en lila tot rossig en purper, maar kan ook eenkleurig roze zijn.

De reuzenbalsemien is inheems in noordelijk India en aangrenzende landen als Nepal, Bhutan en Tibet. Duidelijk is dus dat deze plant - net als zijn broertje het klein springzaad - houdt van de ijle lucht van het hooggebergte.
[Foto: Kristian Peters]
Toen het Britse rijk zich India had toegeëigend, waren het uiteraard ook Britse onderzoekers die onder de indruk waren van de pracht van de reuzenbalsemien. Zij namen zaden mee naar hun thuisland en dat bleek veel later niet zo’n heel goed idee te zijn. In het Verenigd Koninkrijk werd de plant in 1839 geïntroduceerd, maar de reuzenbalsemien was dat jaar niet de enige introductie. Ook het zaad van de reuzenberenklauw en de Japanse duizendknoop kon juist in dat jaar voor het eerst in Engeland worden aangeschaft.

Wat nu gezien wordt als de grote nadelen van deze drie planten, werd toen geadverteerd als reden om deze planten aan te planten in je tuin. Ze hadden splendid invasiveness (‘fantastische invasieve eigenschappen’) en herculean proportions (ze bereikten een overdadige omvang). Binnen tien jaar was men aan de overzijde van de Noordzee al tot de conclusie gekomen dat het misschien toch niet zo’n goed idee was geweest om deze drie planten te introduceren. De eerste verwilderde exemplaren waren al aangetroffen en de reuzenbalsemien begon zich te verspreiden langs Engeland’s rivierbeddingen. Tegenwoordig kun je de plant in het hele land aantreffen.

De reuzenbalsemien is ondertussen in heel Europa, Noord-Amerika en Australië een invasieve soort geworden. Hij produceert per plant meer zaad dan vrijwel iedere andere inheemse plant en dat zaad blijft ook nog eens langer kiemkrachtig.

In ons land kun je de reuzenbalsemien het meest langs rivieren aantreffen, maar de soort is aan een zodanige opmars bezig dat hij rigoureus bestreden dient te worden. Veel te laat natuurlijk, maar beter laat dan nooit.

No comments:

Post a Comment