![]() |
[Image: Eric Kershner/USFWS] |
Een volwassen lachstern kan van kop tot staart zo'n 40 centimeter lang worden en heeft een gedrongen uiterlijk met een korte dikke nek. De vleugels zijn breed, de poten lang en het lichaam is gespierd. In de zomer heeft een volwassen exemplaar een grijze kleur aan de bovenkant met wit aan de onderkant. De soort heeft een zwarte kap op de kop en zwarte poten. De roep is een krakend duidelijk vrij hoog geluid wat ietwat lijkt op "krwik". In de winter verdwijnt de zwarte kap en verschijnt er over het oog geplaatst een zwarte vlek.
In Nederland is het al vele decennia geleden dat de lachstern een regelmatige broedvogel was. Hij is erg gevoelig voor verstoring en in het zo volgebouwde Nederland is dat natuurlijk al snel het geval. Nadat de lachstern al tijden uit niet meer in ons land was waargenomen besloot men hem in 2004 maar als 'verdwenen' te classificeren.
Nu kun je jezelf de volgende vraag stellen: de lachstern is ooit verdwenen uit ons landschap en nu is hij op eigen kracht teruggekeerd. Mag je hem daardoor als een exoot bestempelen of behoort hij nog steeds tot de inheemse fauna?
Een andere vraag is natuurlijk of Marker Wadden wel zo'n goed gekozen naam is. Officieel zijn wadden een dynamisch zilt gebied dat door eb en vloed iedere dag van gedaante zal wisselen. De Marker Wadden zijn slechts wat opgespoten eilandjes in een zoetwater meer zonder enige vorm van getij. Verstikkende algengroei ligt daardoor altijd op de loer.
Beter goed gejat dan slecht verzonnen, zullen we maar zeggen. Het gebied heeft in ieder geval een zeldzame lachstern tot broeden verleid.
No comments:
Post a Comment